Snajper w obronie Leningradu – Josif Piljuszyn

Kolejna książka będąca wspomnieniami radzieckiego snajpera z czasów II wojny światowej.

Opowiada ona historię Josifa Piljuszyna, który w latach 1941 – 1944 brał udział w ciężkich walkach o Leningrad. Jest to książka bardzo specyficzna z paru powodów.

Po pierwsze spisana została po latach, a więc nie są to zapiski autora bezpośrednio z pola walki ale wspomnienia, które w wielu miejscach mogą być niedokładne. Na fakt ten zwraca uwagę w komentarzach polski tłumacz często wyjaśniając, rozwijając albo wręcz obalając niektóre podawane informacje. Dodatkowo wspomnienia te spisywane były nie przez samego Josifa (oślepł) ale Siergieja Anisimowa w latach w których cenzura bardzo dbała aby książki wydawane były z zachowaniem jedynie słusznej ideologii. W związku z tym nie wiemy ile informacji zostało celowo zmienionych, zamaskowanych albo usuniętych.

Po drugie mimo tytułu znajdziemy tu bardzo mało informacji o czysto snajperskich działaniach, a w mocno przeważającej ilości będą to wspomnienia frontowego żołnierza. Tak więc poznamy codzienność życia w okopach na pierwszej linii wraz z jej smutkami, tragediami ale też krótkimi okresami radości. Dość szczegółowo dane nam będzie przyjrzeć się wielu innym towarzyszom Josifa podczas całego jego bojowego szlaku. Ważnymi częściami książki są też wspomnienia związane z rodziną oraz ogólnie życiem w oblężonym Leningradzie.

Czytając inne wspomnienia z tego okresu książka ta wydaje się przy nich bardzo „wygładzona” bez drastycznych scen i horroru wojny. Czyta się ją momentami prawie jak powieść czy też jedynie oparte na faktach zebrane sceny z życia frontowego. Na uwagę zasługuje też zastanawiające demonizowanie żołnierzy niemieckich, a z drugiej strony wręcz czułe przedstawianie sił radzieckich. Zawsze gotowych do walki, nieustraszonych, nigdy nie wątpiących w zwycięstwo ale jednocześnie opiekuńczych, przyjacielskich i oddanych.

Oficjalnie Josif zastrzelił 136 Niemców oraz został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy, Orderem Czerwonego Sztandaru, Medalem „Za Odwagę” oraz Medalem „Za Obronę Leningradu”. Cała książka natomiast bardziej niż na prawdziwe wspomnienia snajpera zasługuje na miano hołdu mieszkańcom Leningradu oraz żołnierzom walczącym w jego obronie. Jej celem niewątpliwie było podniesienia na duchu społeczeństwa po wojnie oraz pokazanie przykładu idealnego radzieckiego obywatela.

Snajper w obronie Leningradu - Josif Piljuszyn

Snajper w obronie Leningradu – Josif Piljuszyn

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *